Wat waren we dicht bij. Wat was het vertrouwen groot. Wat kwam het verlies hard aan. Daags na de verloren WK-finale staan de kranten er vol van. Weer niet een finale gewonnen.

Vooral het vertrouwen van ‘onze jongens’ zagen wij de afgelopen weken groeien, waardoor het vertrouwen in ‘onze jongens’ ook steeds bij het Nederlandse publiek groter werd. Bij winst van de finale zou het vertrouwen van de Nederlander zo groeien dat zelfs de binnenlandse economie met 0,5% zou groeien. Bovendien zouden wereldwijd meer Nederlandse producten worden verkocht en zouden meer buitenlanders Nederland willen bezoeken! En wat waren we goed op weg. Zevenhonderd miljoen mensen zagen wereldwijd de beelden van een volledig oranje Museumplein vol met uitzinnige fans. Wij gingen de wereld veroveren. Nederland stond als klein land weer op de kaart. Overal stroomden van kantoren uit het buitenland de gelukswensen binnen.

Maar nu hebben we verloren. Oktopus Paul voorspelde het al. Wat nu? Slaat het vertrouwen nu om in onzekerheid, ongeloof, woede of gaat men gewoon door waar men gebleven was? Volgens psycholoog Bram Bakker zal de diepe teleurstelling bij de supporters niet lang duren en zal iedereen doorgaan waar die gebleven was.

Maar zal men dit team onthouden in het buitenland. Of zal men het Nederlands elftal alleen herinneren als het team dat het meeste gele kaarten wist te bemachtigen en weer niet de finale wist te winnen. Ook gisteren wist Oranje weer negen gele kaarten bij elkaar te tackelen. Waar we vroeger bekend stonden om het mooie sprankelende spel, werd dit WK vooral gekenmerkt door sober voetbal en veel overtredingen. In dat opzicht is het maar de vraag of een eventuele winst had gezorgd voor een hogere verkoop van Nederlandse producten en een groei aan toeristen. Ook buitenlandse media berichten namelijk over het lelijke en harde spel van ‘ons’ Oranje. Niet echt een goed visitekaartje dus wat het Nederlands elftal de afgelopen weken heeft afgegeven.

Toch hebben het lelijke spel en de nodige dosis geluk iets moois teweeg gebracht binnen Nederland. Er was geloof en er was vertrouwen. Waar in Nederland al meer dan een maand wordt gezocht naar een juiste politieke formatie, waar binnen het land links en rechts tegenover elkaar staan en waar de media steeds volstaan van rellen tussen supporters, daar was eindelijk die eenheid. Dat gevoel van trots. Wij gaan er als land voor. Wij steunen Oranje en het maakt niet uit waar je vandaan komt, waar je in gelooft, waar je op stemt en voor welke club je bent. Wij worden Wereldkampioen.

Hopelijk krijgt dit positivisme, ondanks de verloren finale, de komende tijd een vervolg en zal de onderlinge tolerantie weer eens wat toenemen, zodat we daadwerkelijk weer het land worden waar men in binnen- en buitenland trots op kan zijn. Zodat de Goudse kaas daadwerkelijk weer als warme broodjes over de toonbank gaat, de tulpen weer over de hele wereld bloeien en dat Nederland niet alleen wordt bezocht voor zijn drugs en red light district. Een mooi stukje reputatiemanagement, waar wij als internationaal kantoor binnen ons netwerk ook hard aan werken.

Ik geloof erin en heb vertrouwen. En ook in het Nederlands elftal, want over twee jaar alweer worden we Europees Kampioen. En dan echt!!!